Verbindende fitheid
Weerbarstige vraagstukken
Complexe, veelpartijenproblemen die geen enkele organisatie alleen kan oplossen.
Uit Dancing with Change & Fluidity: de term komt van de planningswetenschappers Horst Rittel en Melvin Webber, die al in de jaren zeventig onderscheid maakten tussen "tamme" problemen met een duidelijke, uitvoerbare oplossing en wicked problems, vraagstukken die zo complex en veelpartijen zijn dat er niet één juiste oplossing bestaat, laat staan één partij die hem kan uitvoeren. Denk aan klimaatverandering, gezondheidszorg of criminaliteitsbestrijding: elke poging om het probleem op te lossen verandert het probleem zelf, en verschillende belanghebbenden zien zelfs de vraag anders.
Het boek gebruikt wicked problems om te laten zien waarom publiek-private samenwerking en fluïde ecosystemen nodig zijn: waar een klassieke organisatie een probleem "van zichzelf" maakt en er alleen op stuurt, brengt een ecosysteem juist de partijen samen die het vraagstuk gezamenlijk kunnen aanpakken, met wisselende rollen en zonder dat één partij de volledige regie claimt.
Voor fit, snel en dynamisch organiseren is dit onderscheid praktisch: het voorkomt dat een organisatie een wicked problem behandelt als een tam probleem, en dus energie steekt in een oplossing die de complexiteit niet recht doet.
Discussies hierover
Heb je een vraag over dit onderwerp, of een ervaring om te delen? Start een discussie; die blijft aan deze pagina gekoppeld.
Reacties op dit begrip
Nog geen reacties
Wees de eerste die reageert.
Wil je reageren? Log in of meld je gratis aan.